Poetic Moments From My School Days

Alaala Ng Isang Paalam

Isang gabi, ako’y tumimgin sa buwan
At muling naalala ang isang nakaraan
Alaala ng isang pamamaalam
Na ‘di ko kailanman kayang kalimutan

Luha ang naging kapalit ng paalam
Sapagkat wala na itong kahihinatnan
Ang pag-ibig mo’y naging mapanlinlang
At hinayaan ang puso ko’y masugatan

Ang mukha mo’y lagi kong nasisilayan
Kahit na ninanais kong kalimutan
Ngiti mo ay hindi magawang lumisan
Sa puso kong sa iyo ay nagmamahal

Luha ko’y hindi ko magawang pigilan
Puso ko’y nadurog nang iyong iwanan
At hindi ko magagawang kalimutan
Hapding kaakibat ng iyong paglisan

Ito ang alaalang nais limutin
Ngunit ang panalangin ko’y ayaw dinggin
Hanggang kailan ako paluluhain
Ng pag-ibig mong ‘di na laan sa akin?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s